حمید متبسم در مورد این اثر می‌گوید: در آغاز قرار بود این اثر به شکل دیگری ارائه بشود، ولی در روند پیشرفت کار، شکل آن تغییر کرد، قرار بود این کار در حد یک آلبوم موسیقی کودک باشد، ولی با توجه به علاقه‌ی بیشتری که آرام آرام در من شکل گرفت، انگیزه‌های دیگری نیز به آن افزوده شد. از جمله این فکر که جنبه‌ی آموزش و آشنایی گوش کودکان با مایه‌های موسیقی ایران نیز در آن عمده باشد.

در واقع فکر من این است که کودکان شنونده‌ این اثر در سال‌های بزرگسالی برای هر مایه‌ موسیقی ما یک الگو داشته باشند و مثلاً بگویند: ماهور مثل ترانه‌… و از این طرق توان شنیدن موسیقی سنگین‌تر را نیز پیدا کنند. علاوه بر این، حال در این فکر هستیم که این اثر را با حمایت تهیه‌کننده‌ آن با کیفیت مطلوبی در ایران و خارج از ایران ارائه کنیم.

متبسم ادامه می‌دهد: در انتخاب نوازندگان، با همکاری دوستان و همکارانم، اردشیر کامکار و پژمان حدادی، جمع خوبی را گرد هم آوردیم که حتماً موجب اجرایی خوب خواهد شد، همکاری من با پژمان حدادی که از بیست و سه سال پیش جریان دارد و برای من مایه‌ی خرسندی ست که بعد از سال‌ها دوری، بار دیگر با اردشیر کامکار همکاری دارم.

کمانچه‌ کم‌نظیر او، سال‌ها پیش در “بامداد” و “بوی نوروز” مایه‌ خوش‌صدایی بخش سازهای کششی این آثار است و مابقی نوازندگان و دست‌اندرکارانِ این اثر که غالباً از همکاران خوب من در آثار مختلف بوده‌اند.