تولد بنیانگذار بداهه‌نوازی

موسیقی کوک| ۱۰۷ سال پیش در چنین روزی جان کِیج در لس‌آنجلس زاده شد. می‌گفت: «هنرمند باید از مرزها و قاعده‌ها درگذرد و آزادانه خود را به تصادف‌ها وا گذارد.»

پدر جان کیج، مهندس و مخترع دستگاه‌های الکتریکی و مادرش گزارشگر روزنامه «لس‌آنجلس تایمز» بود.

شاگرد ممتاز بود و از هشت سالگی آموزش پیانو را نزد خاله‌اش آغاز کرد و ۱۰ ساله بود که یک روزنامه فرانسوی زبان در دبستانی که در آن درس می‌خواند منتشر می‌کرد.

۱۶ ساله بود که در دانشگاهی در لس‌آنجلس ادبیات خواند و می‌خواست کشیش شود ولی بعد به شعر و نقاشی رو کرد.

۱۸ ساله بود که به پاریس رفت و در کنار تحصیل تاریخ هنر باستان، آموزش موسیقی را ادامه داد. ۱۹ ساله بود که نخستین آثار موسیقی‌اش را آفرید ولی آنها را مشقی می‌دانست و منتشر نکرد.

۲۳ ساله بود که نزد آرنولد شونبِرگ پایه‌گذار موسیقی نوین «۱۲ آوایی» به آموزش هارمونی و چم و خم آهنگسازی مدرن پرداخت و از آن پس به ساختن و نواختن موسیقی نامتعارف رو آورد.

او به سیم‌های پیانو، پاک‌کن، مو و چیزهای دیگری که پیوندی با موسیقی نداشتند چسباند و صداهای ناآشنایی از پیانو درآورد و آثاری برای این پیانو دستکاری‌شده ساخت.

به گزارش دویچه‌وله، جان کیج ۴۰ ساله بود که از این هم فراتر رفت و در اثر «چهار و نیم دقیقه موسیقی» از حاضران در کنسرت خواست به جای ارکستری که روی صحنه آماده اجرا بود، اثر را با پیشنهادها، نواها، خنده‌ها و حتا سرفه‌های خود بیافرینند و اجرا کنند.

او نام این کار را «هاپِنینگ (Happening) (رویداد) » گذاشت و از آن پس تماشاچیان را در اجرای برخی از آثارش به طور مستقیم شرکت داد.

بخش دیگر کار او جنبش فلوکسوس (Fluxus) بود که آن هم اجرای بداهه و تصادفی آثار موسیقی بود.

هدف او از این کارهای نامتعارف، بیرون آوردن هنر از دست «فرد نابغه و برگزیده» و سپردن آن به دست همگان بود.

او به جز رشته موسیقی به نوشتن درباره نقاشی، ادبیات، گیاهان به ویژه قارچ‌ها و خوراکی‌ها پرداخته است.

جان کیج در ۷۹ سالگی در نیویورک درگذشت.