زادروز مردِ ماندگار

نوشته شهرام صارمی در آستانه تولد حسین علیزاده؛

شهرام صارمی نوازنده، آهنگساز و پژوهشگر در آستانه فرا رسیدن سالروز تولد استاد حسین علیزاده آهنگساز و نوازنده پیشگام موسیقی ایرانی، دلنوشته‌ای را منتشر کرد.

به گزارش موسیقی کوک، شهرام صارمی نوازنده، آهنگساز و پژوهشگر در آستانه روز جمعه اول شهریور، رسیدن سالروز تولد استاد حسین علیزاده آهنگساز و نوازنده پیشگام موسیقی ایرانی دلنوشته‌ای را منتشر کرد.

صارمی نوشت:

«به نام زیبایی مطلق …  به میمنت و خجستگی اول شهریور ماه زادروز استاد حسین علیزاده

هرگز نمیرد آن پدری کو تو پرورید/ وان مادری که چون تو پسر زاد زنده باد (عارف قزوینی)

یکم شهریور ماه زادروز هنرمند یگانه، بی همتا، جریان ساز، نوآور و خلاق، حسین علیزاده است.

هنرمندی سخت‌کوش و خستگی‌ناپذیر که آثارش به واقع با زندگی، شادی، غم  و احوالات روزگارش و هموطنانش پیوندی ناگسستنی دارد.

هنرمندی که به موسیقی ایران اعتباری بس عظیم بخشیده است. هنرمندی که جوایز، القاب، نشان‌ها و انواع پسوند‌ها و پیشوندها هیچ به او نمی‌افزاید و در بی‌نیازی خویش به نغمه‌پردازی و خلق آثار ماندگار مشغول است.

او خود را هیچ‌گاه از مردم جدا ندانسته و اوقات فراوانی را در کنار همین مردم کوچه و بازار می‌گذراند و موسیقی خود را با الهام از آنها و دانش و ذوق و خلاقیت استثنایی خود به عرصه شنیدار می‌رساند. او پاسخ زحمات خود را از مهرورزی هم وطنانش گرفته و از این بابت همیشه شاکر است.

یکم شهریور ماه زاد روز بزرگمردی است که هیچگاه به سایر ابعاد زندگی‌اش پرداخته نشده است. مهربانی، شوریدگی، عشق، مناعت طبع، افتادگی، انضباط، روحیه ستودنی، صراحت رفتار، شجاعت  و… بسیاری از خصائص عالی انسانی سرلوحه‌های زندگی اوست.

بدون هیچ‌گونه  تکلفی با سادگی تمام زندگی می‌کند. تعهدی بی‌نظیر در مسئولیت‌هایی که پذیرفته است، دارد و در حمایت از هنر جدی و مقابله با ناملایمت‌هایی که مدام گریبانگیر هنر موسیقی هستند با قدرت و اعتقاد تمام ایستادگی کرده و همیشه در حمایت از جریان‌های انتقادی در صف نخست بوده است و او آموزگاری  است ارزنده که باید مدام از او آموخت و در همه حال هنرجویی کنجکاو است که از فراگرفتن باز نمی‌ماند.

در ارتباطات اجتماعی، خوش‌سخن، گشاده‌روی طناز و صبور است. او با جدیت تمام و از خود گذشتگی وصف‌ناپذیر در چهار دهه بحرانی موسیقی با محدودیت‌ها، کارشکنی‌ها، ناملایمات موجود در جامعه و حتی برخوردهای نادرست و نامهربانی‌هایی از سوی بعضی از اهالی موسیقی مواجه بوده که با سربلندی از همه این‌ها عبور کرده و همچنان پویا به کار ادامه است.

حاصل کوشش‌های او در حوزه آموزش موسیقی، شیوه نوازندگی، آهنگسازی، ابداعات جدید در موسیقی؛ جریانی نوین، ارزنده و ماندگار را در موسیقی ایران پایه‌گذاری کرده است. با این حال لحظه‌ای از مطالعه، تحقیق، فراگیری و تمرین غفلت نکرده است.

زادروزش را گرامی می‌داریم زیرا قدرشناسی و احترام به آموزگار را از او فراگرفته‌ایم.

بر دستانش بوسه می‌زنیم که هر حرکت مضرابش از سر عشق و نوع دوستی، با اعتقاد و تعهد سیم‌ها را نواخته و نغمه‌هایش زندگی را سروده است و ما شادی و سرور، غم و ماتم، عشق، مهر و دوستی را با نغمه‌هایش تجربه کرده‌ایم.

آفتاب رخش امروز زهی خوش که بتافت/ که هزاران دل از او لعل  بدخشان شده است (مولوی)

شصت و هشتمین زادروزش را به موسیقی ایران، اهالی فرهنگ و هنر و موسیقی  و دوستدارانش تبریک و شاد باش می‌گویم و برای او از صمیم قلب آرزوی سلامتی دارم.

در پایان بخشی از بحر طویل اثر هنرمند ارجمند و دوست عزیز سیروس جمالی:

تو به هر چنگ نوا/ بر لب هر نای صدا

حسرت سربسته  هر چنگی و نایی/  که به هر قول بیانی و به هر نقش نشانی

تو فرازی و فرودی و برآیی زپس پردهء هر بربط و رودی که به خنیاگری این عاشق دلخسته در آغوش کشیده … .»