سازهای بادی موضوع یک نشست شد

به میزبانی فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود؛

موسیقی کوک| نشست پژوهشی «مروری بر حیات سازهای بادی در موسیقی دستگاهی ایران» ساعت ۱۸ روز پنجشنبه ۱۸ مهر در فرهنگسرای ارسباران برگزار می شود. این برنامه که به بررسی شیوه‌های نی‌نوازی در موسیقی دستگاهی ایران از قاجار تا امروز می پردازد.

سخنرانان این برنامه استاد حسن ناهید و هنرمندان ارجمند سیامک جهانگیری، محمدرضا شرایلی و زمان خیری به توضیحاتی در درباره شیوه‌های نوازندگی ساز نی و تغییرات این ساز از دوره قاجار تا امروز به می پردازند.

در این جلسه از آلبوم «باز شنودی از نی دوره قاجار» که با اجرای زمان خیری (نی) و محمدرضا شرایلی (تمبک) توسط نشر ماهور منتشر شده است، رونمایی خواهد شد.

این برنامه با کوشش مدیریت موسیقی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و با مشارکت فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

نی یا نی هفت بند از سازهای بادی ایرانی است و از دسته سازهای بدون زبانه به حساب می‌آید. ساز نی قابل کوک نیست و نوازنده در همنوازی‌ها و تکنوازی‌ها از انواع مختلف نی استفاده می‌کند. وسعت صدای نی دو اکتاو و نیم است و در انواع آن با کوک‌های متفاوت، فاقد یک تا دو نت است.

مانند نی «لا کوک» که فاقد نت دو، نی «سل کوک» فاقد نت سی بمل و نی «فا کوک» فاقد نت لا بمل است. نی از سازهای محلی است و در اکثر نقاط ایران وجود دارد.

نی هفت‌بند از گیاه نی ساخته می‌شود. برای ساخت این گونه نی آن را طوری برش می دهند که از سر تا ته آن شامل هفت بند شود و اخیراً به صورت مصنوعی (نی اصلاح شده مصنوعی) نیز ساخته شده‌است.

نی هفت بند یا به اصطلاح نی متشکل از ۵ سوراخ در جلو و یک سوراخ در پشت آن است که توسط انگشتان دوم و چهارم از یک دست و انگشتان اول تا چهارم از دست دیگر پوشیده می‌شوند.

به‌طور کلی نی را با جا گرفتن بین دو دندان نیش و گرد کردن زبان در پایین و پشت آن می‌نوازند همچنین جمشید عندلیبی زبان را در بالا می‌گذارد.

سخت‌ترین کار در ساز نی درآوردن صدای آن است و انگشت گذاری آن ساده است. از استادان می‌توان نایب اسدالله اصفهانی، حسین یاوری، حسن کسایی، حسین عمومی، جمشید عندلیبی، محمد موسوی، حسن ناهید، محمد علی کیانی نژاد و عبدالنقی افشارنیا را نام برد.