سایه در حسرت دیدار دوباره شجریان/ فیلم

موسیقی کوک| هوشنگ ابتهاج «سایه» در فراق محمدرضا شجریان و محمدرضا لطفی می‌گوید: «ای کاش می‌شد صداشون بکنی و یک‌بار دیگه هم ببینی‌شون…»

امیرهوشنگ ابتهاج (ه.ا.سایه) در شعرخوانی خود در شب یلدای امسال در پی فیلمی که از تمرین شجریان و لطفی، دو هنرمند فقید به دستش رسیده، با بغض چنین می‌گوید: «ای کاش می‌شد صداشون بکنی و یک‌بار دیگه هم ببینی‌شون…

نواری فرستاده شده برای یلدا، ساز لطفی و آواز شجریان با شعری از من خوندن… دارن تمرین می‌کنن. من هیج خبر نداشتم از این تمرین و ظاهرا به جایی نرسیده و فرصت نشده که برنامه بشه…

کسی هم لطف کرده این رو فرستاده برای من که خیلی غنیمته که صدای این دوستان رو از نزدیک بشنوم.»

شاید دهه شصت، هفتاد و هشتاد را باید سال‌های حسرت ما ایرانیان از شنیدن شعر سایه با صدای شجریان بدانیم. در این سال‌ها شجریان کم آلبوم موفق منتشر نکرد و به جرات حتی می‌توانیم او را یکی از پرکارترین خوانندگان کشور دانست. فضایی که به دلیل ممنوعیت موسیقی پاپ تمرکز ویژه‌ای روی موسیقی سنتی داشت؛ وضعیتی که تا اواخر دهه هفتاد ادامه پیدا می‌کند اما متاسفانه شاهد همکاری سایه و شجریان نیستیم.

به دهه ۸۰ می‌رویم با امید شروع همکاری‌های سایه و شجریان. «جام تُهی» نام آلبوم موسیقی است با صدای محمدرضا شجریان و تنظیم فریدون شهبازیان که در سال ۱۳۸۳ از سوی موسسه‌های فرهنگی هنری آوای خورشید و راویان هنر شرق منتشر شد. البته این مجموعه سال‌ها پیش از آن، در اوایل دهه ۵۰، ساخته و تنظیم شده بود و از برنامه «گل‌های تازه» با شماره ۷۷ از رادیو پخش شده بود و با نام «پر کن پیاله را» شناخته می‌شد. در این آلبوم سایه با شعر «در کوچه‌سار شب» (دشتی) حضور داشت.