صدایی که ابدی شد

صالح شمس از دریچه موسیقی کوک؛

موسیقی کوک|  آکادمی گوگوش در سال های پایانی دهه ۸۰ و ابتدایی دهه ۹۰، یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان بود. حضور یکی از نامدارترین خوانندگان پاپ ایران در نیم قرن گذشته در کنار هومن خلعتبری، رهبر ارکستر و بابک سعیدی، آهنگساز، مخاطبان زیادی را پای برنامه نشاند. یکی از بخش‌های جذاب برنامه، ویدئوهایی بود که علاقه‌مندان به خوانندگی از نقاط مختلف کشور ارسال می‌کردند. بخشی که «صداهای غایب» نام داشت و از محبوبیت زیادی برخوردار بود. در میان ویدئوهایی که جوان‌ها با لباس‌های رنگارنگ پشت سازهای مختلف ارسال کردند؛ جوانی ساده، نگاه‌ها را به خود جلب کرد؛ صدایی که ابدی شد.

 

جوانی نابینا از قائمشهر در سری سوم برنامه، آهنگ ماندگار «چشم من» را خواند و برنده بخش «صداهای غایب» شد. صدای زیبایش به شدت مورد توجه قرار گرفت و «صالح» نیز به ادامه راه دلگرم شد.

او دیداری هم با علی زند وکیلی، از خوانندگان مشهور ایرانی داشت و در مقابلش به خواندن یکی از آهنگ‌های محبوبش پرداخت.

قلب صالح شمس در ۳۵ سالگی از حرکت ایستاد و غم دیگری بر دل دوستداران موسیقی نشاند. اما او را می‌شود با همین جمله ساده توصیف کرد؛ صدایی که ابدی شد.

او خوانندگی را از هشت سالگی آغاز کرده بود و زیر نظر کریم سلمان‌پور (یکی از خوانندگان محلی خطه مازندران) آموزش دیده بود و از محضر علاالدینی و دلاور بزرگ‌نیا استفاده کرده بود. موسیقی کوک درگذشت این هنرمند جوان را به خانواده، دوستان و دوستدارانش تسلیت می‌گوید.