مرد هزارآهنگ خاموش شد

احمدعلی راغب

موسیقی کوک| مهدی فیضی‌صفت – ماه بهمن برای بچه‌های دهه پنجاه و شصت، یادآور نواهای انقلابی ماندگاری است که بارها و بارها از تلویزیون و رادیو پخش می‌شد؛ از آهنگ‌های شورانگیزی که با تصاویر مردم در روزهای انقلاب عجین شد و خاطره‌هایی فراموش‌نشدنی را در ذهن‌شان ثبت کرد. از «الله الله» و «بهاران خجسته‌باد» تا «خمینی ای امام» و «بوی گل سوسن و یاسمن آید»؛ از صدای رضا رویگری و علی هاتفی یا همان «هاتف» تا اسفندیار قره‌باغی و البته محمد گلریز. گلریز را می‌توان مشهورترین خواننده انقلابی ایران دانست؛ او با آثار ماندگاری چون «این بانگ آزادی»، «خجسته‌باد این پیروزی»، «ای شهید مطهر»، «راه رجا»، «امداد» و «شهیدان خدایی»، نامش را در تاریخ موسیقی انقلابی ماندگار کرد. اما آهنگساز تمام قطعاتی که حالا جزوی از حافظه تاریخی مردم ایران محسوب می‌شوند، کسی نبود جز احمدعلی راغب.

موسیقی کوک به یاد احمدعلی راغب، ویدئویی را منتشر کرد:

 

 

سال ۱۳۲۳ در بندر انزلی به دنیا آمد. ساز دهنی، نخستین سازی بود که در دست گرفت و قدم به دنیای بی‌انتهای موسیقی گذاشت. در ادامه شیفته سنتور شد. خودش به زبان گیلکی، شعر می‌گفت، ساز می‌زد و می‌خواند.

راغب، دلش می‌خواست نواختن تمام سازها را فرا بگیرد. به کلاس تار یحیی نیکنواز، از هنرمندان دهه برجسته رادیو رفت و فراگیری جدی موسیقی را آغاز کرد.

وقتی دیپلم گرفت، معلم شد و همزمان با خدمت، به ارکستر رادیو راه پیدا کرد. هفته‌ای یک تصنیف با شعر برای خوانندگان رادیو گیلان آماده می‌کرد.

راغب، ماهی دو بار از گیلان راهی پایتخت می‌شد. از محضر علی‌اکبر سرخوش، استاد تار بهره می‌برد تا در بداهه‌نوازی نیز تبحر پیدا کند. هشت سال با رادیو و تلویزیون گیلان همکاری کرد و چهل قطعه ساخت.

سال ۱۳۵۰ برای ادامه تحصیل به تهران رفت. در قامت نوازنده عود، عضوی از ارکستری به رهبری مهدی مفتاح شد. حالا احمدعلی راغب، دیگر نوازنده و آهنگسازی شناخته شده بود. بعد از انقلاب، فعالیت واحد موسیقی صدا و سیما متوقف شد. راغب تصمیم گرفت همراه با چند نوازنده دیگر، ساخت قطعاتی با محوریت انقلاب را آغاز کند.

آشنایی با حمید سبزواری که بعدها «شاعر انقلاب»، لقب گرفت، به خلق آثار ماندگاری انجامید که با صدای محمد گلریز در ذهن‌ها ماند. همکاری درخشان این مثلث در دوران جنگ نیز با قطعه «این پیروزی خجسته باد» ادامه یافت.

راغب سال ۱۳۶۷ از سازمان صدا و سیما بازنشسته شد، اما به‌عنوان عضو شورای عالی موسیقی صدا و سیما، سرپرست ارکستر سنتی شماره ۲، ریاست مرکز موسیقی سازمان صدا و سیما و مسئولیت‌های دیگر، فعالیت خود را ادامه داد.

به‌جز سازهایی که در نواختن‌شان متبحر بود، دستی نیز بر آتش نوازندگی پیانو و فلوت داشت. تعداد آثاری که در صدا و سیما ساخته، بیش از هر آهنگساز دیگری بوده و به‌قدری زیاد است که لقب «مرد هزار آهنگ» را به او دادند.

سال ۱۳۸۲، نشان درجه یک هنری معادل با مدرک دکتری آهنگسازی را دریافت کرد. در بیست‌وهشتمین جشنواره موسیقی فجر نیز از او تقدیر شد. احمدعلی راغب، ۱۹ آذر ۹۹ در سن ۷۶ سالگی، بعد از مدت‌ها مبارزه با بیماری سرطان، برای همیشه خاموش شد.