نیما دلنوازی جایزه جهانی موسیقی گرفت

برای آهنگسازی آلبوم «از ری تا تیسفون»؛

موسیقی کوک|  نیما دلنوازی از آهنگسازان و نوازندگان کشورمان برای ساخت موسیقی آلبوم «از ری تا تیسفون» برنده یک جایزه جهانی شد.

جایزه موسیقی جهانی از جمله جوایز موسیقی معتبر کشور آمریکاست که از سال ۲۰۱۱ تاکنون به هنرمندان شناخته شده‌ای از این عرصه در سراسر جهان اختصاص پیدا می‌کند.

نیما دلنوازی مدرس و نوازنده تار در تازه‌ترین دوره برگزاری این جایزه موسیقی بین‌المللی موفق به کسب مدال نقره برای آلبوم «از ری تا تیسفون» شده است.

«از ری تا تیسفون» طرحی برای تکنوازی تار است که شامل ۱۰ قطعه با عناوین «فراق»، «شهر سوخته»، «وداع»، «سراب»، «راز»، «توسن»، «آب و آتش»، «نجوا»، «بی قرار» و «طلوع» می شود.

این آلبوم که سال ۹۵ روانه بازار موسیقی شده، با نظارت محمد دلنوازی آهنگساز پیشکسوت در استودیو پژواک ضبط شده است.

نیما دلنوازی درباره همان زمان که این آلبوم با نام او روانه بازار شده بود در گفت و گویی درباره این اثر این طور توضیح داده بود: از روزی که وارد هنرستان موسیقی شدم تا‌کنون نزدیک به بیست سال است که نوازندگی می‌کنم و فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی موسیقی هستم.

تار ساز تخصصی من است. البته سعی خودم را کرده‌ام که نوع ساز زدنم در این آلبوم و پیامی که می‌دهم کمی متفاوت باشد.

سعی کرده‌ام مفهوم و بیان کارم را با تصویر نشان بدهم یعنی وقتی که شما این آلبوم را گوش می‌دهید تصویری در ذهنتان شکل بگیرد و حسی را که قبلا تجربه کرده‌اید، دوباره احساس کنید و تنها یک ملودی نشنوید.

بیشتر قطعات تکنیکی هستند اما سعی شده که این تکنیک در خدمت مفهوم مد نظر قرار بگیرد. مخاطبین من کسانی هستند که موسیقی را به صورت حرفه‌ای گوش می‌دهند و به موسیقی سنتی هم علاقه‌مندند.

امیدوارم این اثر، در زمینه تکنوازی کار خوبی باشد و شاید فرمی باشد که بتواند علاقه‌مندان جدیدی برای تار و تکنوازی به سوی خودش جلب کند.

تکمیل این آلبوم حدود یک سال و نیم طول کشید و اتمام ضبط و چاپ و نشر آن هم چندماهی وقت برد که در مجموع می توان گفت دو سال زمان صرف تولید آن شد.

برای انتشار این اثر، سرمایه‌گذاری نداشتم چون کسی موسیقی سازی و تکنوازی را حمایت نمی‌کند. می‌خواستم حرفم را بیان کنم و اثری را از خودم به جا بگذارم تا مردم به کاری متفاوت گوش کنند.

در اولین گام تنها هزار حلقه لوح فشرده از این آلبوم توسط شرکت دلنوازان تهیه شد که هزینه‌های ضبط آن به عهده خودم بود.

استاد فرهنگ شریف، جلیل شهناز و ظریف را بسیار دوست دارم و سال‌های سال نوازندگی آنها را گوش داده‌ام اما سعی کرده‌ام در این آلبوم حرف خودم را بزنم و سبک و فرم خودم را داشته باشم و کارم تقلیدی نباشد.