کمیت کنسرت بدون طراحی لنگ است

رضا یزدانی (خواننده و آهنگساز پاپ- راک):

موسیقی کوک| رضا یزدانی، در یادداشتی نوشت: کمیت کنسرت بدون طراحی لنگ است. توجه من به مقوله پرفورمنس و طراحی لباس و صحنه به دوران نوجوانی‌ام مربوط می‌شود.

از سال‌های نوجوانی کنسرت‌های متعددی در حوزه موسیقی راک می‌دیدم که در آن هنرمندان پرفورمرهای خوبی بودند و تصویر هم در اجراهایشان اهمیت بسزایی داشت.

البته که فعالیتم درزمینه سینما و بازیگری کمک کرد تا بتوانم در این زمینه تمام تلاشم را انجام دهم.

معتقدم باوجود آنکه ظاهر امر نشان می‌دهد طراحی صحنه و به‌طورکلی طراحی کنسرت‌ها در ایران اهمیت بیشتری پیدا کرده این موضوع به‌صورت دقیق و موشکافانه دوستان خواننده، رعایت نمی‌شود.

البته به‌تازگی دکورهای محدودی روی استیج استفاده می‌شود اما آن‌چنان به پرفورمنس در کنسرت‌ها دقت نمی‌شود. ناگفته نماند، نمی‌توان همه مشکلات در این زمینه را به گردن خوانندگان انداخت.

برگزاری کنسرت در ایران به‌هیچ‌عنوان قابل‌مقایسه با اجراهای خارج از کشور نیست. در کشورهای دیگر سالن، چند روز قبل از اجرا در اختیار تیمی که قرار است اجرا داشته باشد، قرار می‌گیرد و در طول این مدت فرصت برای طراحی صحنه، نصب دکورهای موردنظر و ایجاد صفحات سفید برای پخش تیزر در حین کنسرت، مهیا می‌شود.

درحالی‌که اگر بنا به اجرای کنسرت در ساعت ۵ در ایران باشد، به‌هیچ‌عنوان سالن را قبل از ساعت دو تحویل تیم هنری نمی‌دهند و این مدت‌زمان حتی برای تنظیم صدای میکروفون‌ها کافی نیست و درنهایت در این فرصت فقط می‌توان یک‌صدای معمولی و نه باکیفیت بالا، برای اجرا تنظیم کرد.

در این شرایط اصلاً زمان کافی در اختیار نیست تا بتوان به طراحی دکور فکر کرد. تنها کاری که ما می‌توانیم برای جلوگیری از یکنواخت شدن صحنه کنسرت انجام دهیم، آوردن تابلوها و پرتابل‌هایی است که از قبل آماده شده‌اند و دوستان من دوساعته آن‌ها را نصب ‌می‌کنند و پخش موزیک ویدئوهایی که از قبل ساخته‌شده تا در زمان کنسرت با بازی من روی صحنه هماهنگ شود و فضای جذابی را در حد توان برای مخاطب ایجاد کند.

اهمیت این موضوع تا به آن حد است که افت نسبی مخاطبان کنسرت‌ها را می‌توان به آن مرتبط دانست. در این شرایط یا باید خواننده پشت سر هم آلبوم وارد بازار کند تا مخاطب به سالن بیاید، یا با آمار کم مخاطبان کنار بیاید.

چون مخاطب انگیزه‌ای برای آمدن به کنسرت ندارد. بالاخره مخاطب قطعات آلبوم را که یک‌بار در کنسرت دیده و دلیلی برای رفتن دوباره به سالن برای شنیدن دوباره آن قطعات ندارد. صحنه هم جذابیت و انگیزشی را برای مخاطب ایجاد نمی‌کند تا برای دیدن آن به کنسرت برود.